Anlayamıyorum-1

Anlayamıyorum…

İnsanların bazen iki gözü iki kulağı olmasına rağmen müthiş vurdum duymaz olmasını…

Devamlı keser vazifesini görmesini… ne kadar gelirse gelsin hep bana gelsin mantığını….

İşi yüzsüzlüğe ya da pişkinliğe döküp ufak hesaplar peşine düşenleri…

Kendine, sağına soluna tüm boş işlere müthiş bir zaman,fikir ve para harcarken bir başkası adına kılını kıpırdatmayanları…Kıpırdatması teklif edilince “zamanım yok” diyenleri…

Devamlı nemandığı/kullandığı işi el atması istenilince : “Onlara zamanım yok, bunlara verecek param yok, şunları zaten benim mantığım almıyor, ötekilerini de ben beceremem ” deyip işin içinden kolayca sıyrılanları…

Kendisine azıcık menfaat sağlaması durumunda bir başkasına gelecek zarardan dolayı o işi yapmaktan en ufak bir tereddüt duymayanları…

Hasbilik,diğergamlık gibi hislerin ve bu hislerin beslediği olayları sadece ninelerin hikayelerinde rastlayanlara bunun bir benzeri gerçek dünya da yapılınca “kesin bir bit yeniği vardır” diyen…kendisinden de böyle bir feragat istenince “aman kalsın” diyenleri…

Bir kaç kişiden saklanmak  ve bir şeyleri saklamak gibi düşüncelerin arkasına sığınıp yaptıklarını meşruiyet zeminine masumane oturtmaya çalışanları…işler ortaya çıkınca pişkinliğe vuranları…

Ben bilmeliyim ben kazanmalıyım ben tatmalıyım ben sahip olmalıyım ben başarmalıyım müptelalığına kapılıp paylaşmanın tadına varamayıp kendi çapında bu ufak lezzetle iktifa edip ve etrafına da bilmişlik taslayanları…

anlayamıyorum vesselam…